Verslag December 2007

Panajachel zondag 2 december 2007.

Een klein stadje dat door zijn ligging aan het Atitlanmeer een toeristisch centrum is. Voor el desayuno (morgendeten) duiken we een van de vele restaurantjes binnen. Roerei met een schijfje tomaat en een beetje fruit en frijoles, dit is een pasta van zwarte bonen met een apart doch geen slecht smaakje. Rond de middag ontwaken de vele souvenirstalletje en we slenteren er doelloos langs op zoek naar ik weet niet wat.

Maandag wandelen we door het natuurpark. We zien voorteerst koffiestruiken met groene en rode(rijpe) bessen. In iedere bes zitten 2 bonen. De volgende morgend, onze ervaring van zaterdag in gedachten, eerst op zoek naar een shuttle, dit zijn minibusjes die voor een schappelijke prijs alle richtingen uit gaan. Vertrek woensdagmorgen 6 uur richting Coban. Als de chauffeur onderweg een paar keer moet terugschakelen weten we dat we er goed aan deden.

Coban, een kleine tegenvaller. Twee bezienswaardigheden, een orchideeënkwekerij maar er was weinig bloem te zien, misschien niet het juiste seizoen. Het bezoek aan een koffieplantage viel in 't water omdat die dag toevallig de Engelstalige gids niet beschikbaar was.

De volgende dag gaat het richting Flores. Ook dit stuk doen we met de bus maar wanneer halfweg de bergen uitdeinen tot wat men hier vlak noemt begint het terug te kriebelen. De Inguat (toeristinfo) vertelde ons dat Tical ongeveer 70 km ver was met ongeveer in 't midden enkele hotels. Overmoedig staan we de volgende morgen om 7 uur klaar en wanneer we even na tienen het volgende stadje binnenrijden staat het vast, we rijden door naar Tical.

Zondag 9 december 2007.

Rond twee uur zijn we gisteren toegekomen. Nadat we ons tentje opgeslagen hadden gingen we op verkenning maar al gauw werden we er op attent gemaakt dat we voor het park ingang moesten betalen en of we morgen mee wilden met een gids. Vertrek om 4 uur 30 want als eerste punt hebben we de zonsopgang van op de hoogste tempel. Daarna gaat het door het woud langs de verschillende andere tempels en krijgen we nog enkele dieren te zien. De tocht eindigt op het centraal plein vanwaar ieder zijn eigen weg gaat.

's Anderendaags terug naar Flores doch dit maal doen we het in twee keer. De volgende dagen gaat het richting Honduras. De weg zou redelijk vlak zijn maar niets is minder waar. Als we na 2 dagen vermoeid en bezweet in Poptùn aankomen bleek het ganse stadje al enkele dagen zonder water. Het volgende stuk dat voor 's anderendaags met de bus voorzien was werd nu nog aangevat en we gaan die avond toch nog fris te bed. We blijven een dag ter plaatsen, verzamelen wat info, praten met de hoteluitbater en bekijken de kaarten. De weg zuidwaarts is zeer zwaar en regelmatig zal de bus de enige optie zijn. Uiteindelijk besluiten we op onze stappen terug te keren en voor de derde maal vertrekken we vanuit Flores nu richting Belize.

Zondag 16 december 2007

De weg van Flores naar Belize toe blijkt niet te fietsen en inderdaad na 30 km verandert deze in een harde aardeweg vol bulten en putten. De grensovergang verloopt vlot en even verder is er plots weer een brede asfaltbaan. Als we dan ook nog hier en daar een hotelletje zien krijgen we spijt maar ja dat komt altijd te laat. Belize city blijkt op zondag wel een uitgestorven stad. Zelfs de restaurants zijn er gesloten. In een supermarkt hebben we nog een belegd broodje maar ook dat was maar juist bij tijds. De volgende dag naar de toerist information. Deze had een mooi kaartje en wist precies te vertellen waar we konden slapen. 4 dagen rijden naar Mexico en de weg zou vlak zijn. Het klonk als muziek in de oren en dat was het ook. Eens buiten de stad was het zacht gloeiend en niet al te druk. Zou dit eindelijk de goeie start zijn. Onze eerste stop was een natuurreservaat. Het enige restaurant serveerde T-boon steak. Ons bord lag gelijk vol . En de rekening wel die was nog beter slechts 10 USD voor beide.

21 december staan we aan de grens. Na in Belize onze toeristenbelasting betaald te hebben kunnen we door. 1 kilometer verder is Mexico. Formuliertje invullen señor, stempeltje erop en we mogen binnen. Vanuit Chetumal wachten ons 370 km naar Cancun. Op kerstdag wordt er niet gefietst. We bezoeken de ruines van Tulum. Tweede kerstdag zijn we in Playa del Carmen. Pootje baden in de Caraibische zee en dromen van white christmas het kan. Dan is er Cancun. Van hieruit willen we naar Cuba. Op het reisbureau vallen de prijzen iets tegen en we moeten bijbetalen voor de fietsen. Na wat getreuzel doen we het. We vliegen op 31 december. Als we op Cuba landen is het 23 uur. De douane ziet er streng uit maar dit blijkt maar schijn.

klik op de foto om uit te vergroten