Verslag Oktober 2006
Zondag 1 oktober 2006 : Met een beetje weemoed pakken we die morgend onze tent in. Vandaag sluiten in Spanje de meeste campings en moeten we gedwongen overschakelen op de zogenaamde refugios of albergue. Deze bestaan meestal uit een slaapzaal met enkele rijen stapelbedden en met een beetje geluk ook een keuken. Van enige privacy is er geen sprake meer, maar we hebben geen keuze en moeten verder. Twee dagen later komt de klim naar het hoogste punt van de compostella-route namelijk "cruz de ferro" op 1500 meter. Als symbool van zijn last wordt door elke pelgrino een steen(tje) meegedragen en hier aan het kruis neergelegd. Het gaat goed. Onze benen blijven het doen tot op enkele kilometers van de top, dan, juist op een stuk van 12%, komt regen en wind opzetten en moeten we er toch even af. Maar eenmaal boven klaart het weer uit en kunnen we toch enkele foto's maken. Dan gaat het bergaf om na enkele kilometers naar een tweede top te klimmen maar daarna gaat het echt bergaf. Het is terug droog en we genieten van het uitzicht. Enig mooi is het stadje El Acebo. Een smal straatje met daarboven de uitstekende balkonnetjes, het schept een aparte sfeer. Een enkele keer zien we reeds de schaduw van de volgende berg, de "Alto de Poio", 1335m hoog . Als we op weg daarheen Villa Franca voorbij rijden krijgen we nog even een naar gevoel. Hier kregen we vorige keer de eerste pech met de versnelling wat later een gebroken as op leverde. Die dag halen we de top niet. Een klein oud bergdorpje wordt onze rustplaats.
Donderdag 5 oktober: Nog 10 km te gaan. Het is een mistige start. Na een uurtje rijden komt uit deze mist plots de top te voorschijn. Het zwaarste is nu wel voorbij. Compostella ligt binnen het bereik. Toch blijft er de volgende dagen nog redelijk wat te klimmen. Ook regen en wind maken het niet makkelijk en dan op zaterdag 7 oktober 2006 om 13.30 staan we aan de basiliek en het is alsof we welkom zijn want het is droog geworden. Een dagje rust mag nu wel en wanneer we een Mc Donalds vinden is dit een aangename afwisseling voor de spaghetti en de macaroni van de laatste dagen.
Maandag 9 september : Terwijl men in België nog discussieert of men nu gewonnen heeft of maar verlies moet toegeven (verkiezingsstrijd in Belgie) begint voor ons een nieuw gedeelte. Vandaag gaan we zuidwaarts op zoek naar Afrika want we willen de winter voorblijven. Via Patron gaat het naar de kust toe. Enkele campings zijn open en de tent wordt terug bovengehaald. Onze hoop op enkele dagen vlak blijkt niet helemaal in vervulling te gaan maar de zon is er en dat maakt veel goed.
Donderdag 12/10/2006 : Even na de middag rijden of beter varen we Portugal binnen. Ook nu is de zon er. Een vriendelijke politieman weet ons precies te vertellen waar we de camping kunnen vinden. Deze behoort tot een groep die het ganse jaar open zijn. Het geluk duurt echter niet lang. Twee dagen later is de regen terug en het blijft regenen. Het lijkt wel een zondvloed te worden. Vrijdag 20 oktober wordt het ons teveel. Vanuit Marina le Grand gaan we met de trein naar Lisboa in de hoop het natte te ontvluchten. Niets is echter minder waar, ook de hoofdstad wordt niet gespaard en we krijgen amper de kans enkele foto’s te maken. Van hieruit gaan er bussen zuidwaarts en de fietsen kunnen zonder problemen mee. Een dag gaat het goed maar late namiddag is het weer zo. Ook het laatste stuk, terug in Spanje, wordt met de bus gedaan. Aldus in Algeciras(Gibraltar) aangekomen gaan we naar de ferry's en voor we het goed en wel beseffen zetten we op 27 oktober voet aan wal in Tanger Marokko en inderdaad de zon is er. Tot hier ons verhaal voor deze maand.
Groetjes
Sus Nieke
klik op de foto om uit te vergroten
